#dookolakuli2019: dzień 3. – UA 154: Wyspy Marshalla – Majuro i Kwajalein

Plan na trzeci dzień podróży to dostać się z Honolulu (Oahu, Hawaje) do Kolonii (Pohnpei, Mikronezja), a tym samym pierwsza część przygody z legendarnym rejsem UA 154. Po drodze miałem wylądować na atolach Majuro i Kwajalein oraz wyspie Kosrae.

Nie spałem dobrze w Honolulu, stres z poprzedniego dnia związany z przekierowaniem samolotu dawał o sobie znać. Wstałem bez budzika, dziesięć minut przed czasem. Szybki prysznic i mogłem zamówić ubera, który w kilkanaście minut zawiózł mnie na lotnisko w Honolulu (HNL). 

Poranek miał tylko jednego reżysera. Był nim głód. Miałem ochotę zjeść konia z kopytami. Również pierwszy łyk kawy był jak zbawienie. Pierwszy raz od wylotu z Warszawy miałem czas, żeby zatelefonować do domu (Surfroam, Google Hangouts). Śniadanie zjadłem w Starback’s, ale w Stanach naprawdę trzeba mieć czas, by zjeść coś zdrowego. Niestety na lotnisku w Honolulu nieczynny był salonik dla użytkowników karty Priority Pass. Był to mój piąty raz na lotnisku HNL i niestety nie mogłem się do niego przekonać.

UA 154

14,5 godzin i 5 wysp Mikronezji

UA 154
Bilet na rejs UA 154

Island Hopper UA 154 to kontynuacja ponad pięćdziesięcioletniej historii rejsów linii United Airlines do odległych wysp Marshalla i Mikronezji. UA 154 należy do jednego z najdłuższych rejsów na świecie. Po raz pierwszy dowiedziałem się o tym locie z reklamy na pokładzie United. To jedyna linia lotnicza, która łączy zachód ze wschodem Pacyfiku nie pomijając niewielkich wysp pośrodku.

UA 154

Rejs łączący Honolulu i Guam zaczyna się rano w Honolulu w poniedziałki, środy i piątki. Pierwszy odcinek (HNL-MAJ) trwa około 5 godzin i 10 minut i do Majuro przylatuje się wczesnym popołudniem następnego dnia. Gdybym nie wysiadł po drodze, cała podróż trwałaby 14 godzin i pół godziny z pięciom postojami.

Zobacz tabele z czasami i odcinakami poszczególnych odcinków mojej podróży.

Jeszcze przed boardingiem w Los Angeles upewniałem się, że mam miejsce przy oknie. Tym razem przyjemność siedzenia kilkanaście godzin przy przejściu byłaby wątpliwa. W rejsie UA 154 chodzi właśnie o to, by podziwiać Ocean Spokojny przez okno samolotu.

Pierwszym Polakiem, który opisał skakanie po wyspach Mikronezji był Wojciech Dąbrowski. W 2001 roku analogiczną trasę pokonał na pokładzie Boeing 727. Zapraszam do przeczytania jego relacji.

Boeing 737-8

Około 14-godzinny rejs UA 154 odbywał się 15-letnim Boeingiem 737. Nie ukrywam, że był to dość duży zawód, nawet biorąc pod uwagę, że ja w samolocie spędziłem nieco mniej czasu .

O tym jak kupowałem bilety na rejs UA 154, możecie poczytać w oddzielnych artykułach o przygotowaniach do podróży dookoła świata.

Na filmie powyżej-start z lotniska w HNL. Honoulu pożegnało mnie tęczą.

Śniadanie

UA 154
Kanapka, choć nie do końca podgrzana, była całkiem smaczna. „Ciasteczko” Torino tylko dla bardzo głodnych. Jak na tak długą podróż, śniadanie było bardzo skromne.

Obok mnie usiadła pasażerka z pakunkiem dużej ilości McNugettsów, więc przez większość podróży czułem smród frytury. Mam taką radę. Jeśli na pokład samolotu zabierasz ze sobą fast-food, zjedz posiłek jak najszybciej, opakowanie wyrzuć do kosza, a potem umyj ręce.

Odcienk pierwszy HNL-MAJ

Rejs z Honolulu do Majuro, najdłuższy odcinek (ponad 5000km) island hopper UA 154, zajął ponad pięć godzin. Poza przepięknym błękitem oceanu i jednej awionetki nie widziałem przez okno nic więcej. Na pokładzie bez rewelacji, podano bardzo skromne śniadanie. Na ekranie rozrywki pokładowej powtarzane były te same filmy, które widziałem już podczas podróży z Los Angeles do Honolulu.

linia zmiany daty
Przekroczenie linii zmiany daty, straciłem jeden dzień.

Podczas lotu przekroczyłem linię zmiany daty. Oddałem jeden dzień, który w 2016 roku, podczas pierwszej podróży dookoła świata, zyskałem. Nic w przyrodzie nie ginie.

Kołowanie nad Majuro

Atol, czyli płaską wyspę koralową widziałem pierwszy raz w życiu. Było i nadal pozostaje dla mnie niesamowite, jak ludzie potrafią wykorzystać każdy skrawek, obwarzanek naszej planety. A może na takiej nitce żyje się lepiej niż na typowej wyspie?

Majuro

Obszar między Nową Zelandią, Nową Gwineą, a Hawajami był miejscem lądowań (tzw. splashdown) amerykańskich załogowych i bezzałogowych statków kosmicznych. Na zdjęciu widać atol Majuro z pokładu Gemini VII (1965 rok).

Atol Majuro, Wyspy Marshalla

atol Majuro
Panorama południowej części atolu Majuro. W centrum pierścienia widać obszar depresyjny – lagunę.

Nazwa tego wyspiarskiego kraju pochodzi od brytyjskiego odkrywcy Oceanu Spokojnego Johna Marshalla.

Majuro można porównać do półwyspu Helskiego, po jednej i drugiej stronie ulicy jest woda. Atol Majuro położony jest pośród wielkiej wody Oceanu Spokojnego, w łańcuchu Ratak (pol. wschód słońca).

Majuro jest stolicą państwa o nazwie Wyspy Marshalla. Miasto ma blisko 10 km2 i około 27 tysięcy mieszkańców. Ludzie zamieszkują atol Majuro co najmniej 2000 lat.

Lądowanie, kilka minut na lotnisku i start z Majuro (MAJ)

Po wylądowaniu na lotnisku MAJ, chętni mogli opuścić pokład i przejść do terminalu odlotów. Na filmie widać, że wyjście jest podzielone na pasażerów z Kwalalein i innych. W niewielkim terminalu, a właściwie poczekalni, można było zakupić przekąski lub pamiątki, skorzystać z toalety lub… zapalić papierosa na zewnątrz. Nie ukrywam, że była to wyjątkowa przyjemność po kilkugodzinnym rejsie.

Lotnisko MAJ (Majuro)
Lotnisko w Majuro (MAJ)

Choć stanąłem na ziemi Wysp Marshalla, nie doliczę tego kraju do listy odwiedzonych. Nie wyszedłem przecież poza lotnisko. Nie pozwolono mi. Urzędnicy imigracyjni zakończyli już kontrolę pasażerów udających się na zachód Oceanu Spokojnego, więc nie miałbym jak wrócić do samolotu. Gdybym miał, choć kilka godzin, z pewnością przemaszerowałbym część atolu.

Jak się dostać do Wysp Marshalla?

Najprościej dostać się tam, podobnie jak w przypadku innych wysp północnego Pacyfiku, liniami United Airlines lub Nauru Airlines (z lotniska INU5). Pomiędzy wyspami Marshalla kursuje linia lotnicza o tej samej nazwie.

Reklama Air Marshall Islands. Przyznam, że nieco żałuję, że się z nimi nie przeleciałem.
1995r., zdjęcie: Paul Spijkers. Wikimedia Commons contributors, ‚File:Air Marshall Islands DC-8 Spijkers.jpg‚, Wikimedia Commons, 24 wrzesień 2019, 04:48 UTC, [accessed 15 grudzień 2019].

Na 64 wyspach6 Marshalla jest trzydzieści lotnisk cywilny i trzy wojskowe. Pełną listę można zobaczyć na Wikipedii.

Wyspy Marshalla

Na zdjęciu jedyna gazeta wydawana na Wyspach Marshalla marshallislandsjournal.com


Hilda Cathy Heine jest ósmym prezydentem Wysp. Pierwszą kobietą na tym stanowisku.

Jedną z niewielu osób w Polsce, która opublikowała relację z Majuro, jest Paweł Krzyk. Zapraszam do obejrzenia filmu.

Zobacz też: Abecadło wysp południowego Pacyfiku.

Odcinek drugi MAJ-KWA

odcinek 2/6 (0:50 h) zdo
lotnisko (IATA)MAJKWA
miastoMajuro
wyspaMajuroKwajalein
państwoWyspy MarshallaWyspy Marshalla
stolica państwa Majuro Majuro
region geograficznyłańcuch Ratakłańcuch Ratak

Atol Kwalalein, Wyspy Marshalla

Kwalalein
Atol Kwalalein

Największy na świecie atol koralowy – Kwalalein położony jest na Oceanie Spokojnym, blisko 4000 km na południowy zachód od Hawajów. Składa się z blisko 100 wysp. Jedna z nich nazywana została slumsem Pacyfku – Ebeye. Ma powięrzchnię 32 hektarów, a popolację około 15 000! Co stanowi o zdecydowanie większej gęstości zaludnienia niż nowojorski Manhattan (41,667 vs. 26,879/km2). Około 50% populacji stanowią dzieci. Wielu mieszkańców wyspy Ebeye jest „nuklearnymi uchodźcami” z atoli Pacyfiku, na których Amerykanie przeprowadzali testy nuklearne.

atol Kwajalein
Na południu widoczna jest wyspa Kwajalein i na północ od niej wyspa Ebeye. (National Atlas of the United States, page „Pacific Outlying Areas”, PD)
lądowanie na wyspie Kwalalein

Przed lądowaniem na KWA steward poinformował, że nie można po wylądowaniu opuszczać samolotu oraz fotografować. Mimo tego, że jest to jednostka wojskowa (garnizon), to właśnie na tym atolu wysiadło najwięcej osób połowa pasażerów). Podczas postoju zatankowano samolot i wyrywko sprawdzono bagaż podręczny („a czyja to torba?”).

Ebeye Ferry - Kwajalein

Powyżej fotografia promu, który przewozi pasażerów z lotniska na wyspie Kwalalein na wyspę Ebey. Obydwie wyspy są częścią atolu Kwalalein.

Wyspy Marshalla Czarnobylem Pacyfiku

Wyspy Marshalla borykają się nie tylko z historią  prób atomowych na ich terenie, ale również z podnoszącym się poziomem Oceanu Spokojnego z powodu globalnego ocieplenia.7 Obliczono, że jeśli temperatura wzrośnie o 1,5 stopnia, prawdopodobnie wyspy Marshalla zatopi Pacyfik.8

Wiersz dla Andrzeja Dudy, człowieka, który nadal nie rozumie, co dzieje się z klimatem.

Krótki postój i ponownie wyruszyłem w przestworza nad Oceanem Spokojnym. Samolot skierował swój kurs na północy zachód. Kolejnym przystankiem miała być wyspa Sfederowanych Stanów Mikronezji – Kosrae.


UA 154

Obłożenie kabiny i postoje

Wielu pasażerów UA 154 przypominała wyglądem szczuplejszego niż zazwyczaj Polinezyjczyka ze skórą o odcieniu polskiego Roma i bardzo podobnym zdobieniu ubrania. Większość stanowiły kobiety. Nikt nie przewoził drobiu ani innych nietypowych ładunków, także może to tylko legendy UA 154. Obłożenie na odcinku HNL-MAJ wynosiło około 90-95%.

Schemat postojów wyglądał podobnie. Należy zabrać ze sobą swój bagaż podręczny. Palacze mieli wydzielone miejsce na płycie lotniska do nabrania świeżego powietrza, a reszta zazwyczaj oczekiwała na boarding w pokoju odlotów. Były tam sklepik i toalety. Po około 10-20 minutach odbywał się standardowy boarding i wracaliśmy do samolotu. Można było oczywiście zostać w samolocie. Podczas wszystkich postojów toalety były wyłączone z użytku.

Załoga

Załoga była dość neutralna. Przed każdym odlotem powtarzała te same informacje. Nikt nie nawiązywał do wyjątkowości tego rejsu ani nie opowiadał, co widać za oknem. Można powiedzieć; kolejny rutynowy lot.

Przekąska

Między Kwajalein i Kosrae rozdano migdały, ciepłe i zimne napoje. Wcześniej regularnie częstowano wodą. W trakcie całego rejsu można było poprosić na ogonie o Colę lub sok.

Leave a Reply